91. bu haqda fikirləşmək və ya bu adda siyahı hazırlamaq ölüm qorxusunu artırır sadəcə.ölmədən öncə ediləcək tək şey var yaşamaq.gələcək haqqında qayğılanmadan və ona ümid bəsləmədən.nietzschenin dediyi kimi ümid ən böyük pislikdir çünki işgəncəni uzadır.belə yaşadığın halda ölümü sadəcə 70 yaş və üstü yaşlara yaraşdırmırsan və qəbul edirsən ki bu gün və ya 80 yaşında ölməyin heç bir fərqi yoxdur.(bax: albert camus)

və bir gün yolu keçərkən maşın vursa belə o an etmədiklərin üçün peşman olmaq əvəzinə dünyada sadəcə bircə dəfə yaşayabiləcəyin ölüm hissinin dadını çıxarmağa baxarsan.
dünyanın sirrini bilmək istəyər insan.bəli.mütləq həqiqəti tapmaq istəyər.amma zaman o qədər azdır ki təfəkkürün o qədər məhduddur ki öyrəndiyin hər şey heç nə kimi qalır.deməli 1 öyrənməyin ya da 5 öyrənməyin fərqi yoxdur mütləq həqiqətin qarşısında.gəzmək istəyərsən dünyanı.şəhərlərinin hər küçəsini görmək fərqli hər mədəniyyəti kəşf etmək istəyərsən.amazonun cəngəlliklərində olmadan niagaranın şırıltısını eşitmədən ölmək istəməzsən. amma kainata baxın nə qədər böyükdü və dünyanın hər qarışını gəzsən belə nə qədər azdır.mən demirəm həyatı atın və heç nə etmədən sadəcə ölümü gözləyin.sadəcə onu demək istəyirəm ki bizim az və ya çox adlandırdığımız şeylər mütləq mövcudiyyətin yanında çox cüzidir və çox etmədim az etdim deyə peşman olmaq çox gülüncdür.